Op 14 september 2014 stak een 16-jarige voetganger de weg over richting een stilstaande bus aan de overzijde van de straat. Tijdens het oversteken werd zij aangereden door een Volkswagen die van rechts kwam. Als gevolg van het ongeval liep zij een breuk in haar linker kuitbeen op, waarvoor een operatie nodig was. De voetganger stelde de wederpartij (de eigenaar van de Volkswagen en diens verzekeraar) aansprakelijk voor haar schade.
Maar ruim 11 jaar later waren partijen het nog steeds niet eens over de vraag in welke mate die schade moest worden vergoed. Daarom wendde de voetganger zich tot de rechtbank. Zij verzocht de rechtbank vast te stellen dat de wederpartij voor 100% aansprakelijk was voor haar schade, dan wel te bepalen welk percentage van de schade vergoed moest worden.
Beoordeling t.a.v. verdeling aansprakelijkheid
De rechtbank stelt vast dat de wederpartij als gemotoriseerde op grond van artikel 185 WVW in beginsel aansprakelijk is voor de schade van de voetganger, nu geen (geslaagd) beroep is gedaan op overmacht. Vervolgens ligt de vraag voor welk percentage van de schade voor vergoeding in aanmerking komt, nu de voetganger zelf ook een fout heeft gemaakt in de zin van art. 6:101 BW.
In dit geval geldt de 50%-regel, omdat sprake is van een verkeersongeval tussen een gemotoriseerde en een ongemotoriseerde verkeersdeelnemer. Dit betekent dat de wederpartij in ieder geval minimaal 50% van de schade moet vergoeden, tenzij sprake is van opzet of daaraan grenzende roekeloosheid. Daarvan was hier geen sprake.
Om te beoordelen welk percentage aan schade de wederpartij moet vergoeden (minimaal 50%), maakt de rechtbank eerst een causaliteitsafweging en past zij daarna een billijkheidscorrectie toe.
Causaliteitsafweging
Bij de causaliteitsafweging kijkt de rechtbank naar de vraag in hoeverre het gedrag van beide partijen heeft bijgedragen aan het ontstaan van het ongeval. De voetganger heeft volgens de rechtbank een duidelijke verkeersfout gemaakt door over te steken zonder goed te kijken en zonder voorrang te verlenen aan verkeer van rechts. Daarmee heeft zij in belangrijke mate bijgedragen aan de aanrijding.
Tegelijkertijd oordeelt de rechtbank dat ook de wederpartij onvoorzichtig heeft gehandeld. De bestuurder reed langs een stilstaande bus bij een bushalte en had rekening moeten houden met overstekende passagiers. Door met ongeveer 40 km per uur door te rijden en zijn snelheid onvoldoende aan te passen, heeft hij onvoldoende voorzichtig gehandeld.
Billijkheidscorrectie
Na deze causaliteitsafweging past de rechtbank de billijkheidscorrectie toe. Daarbij kijkt zij naar de ernst van de fouten en de omstandigheden van het geval.
Van belang is dat de voetganger pas 16 jaar oud was, waardoor haar minder snel een zwaar verwijt kan worden gemaakt. Ook weegt mee dat zij aanzienlijk letsel heeft opgelopen. Tot slot is van belang dat de wederpartij een automobilist is voor wie aansprakelijkheid is verzekerd en aan wie inherent een zwaarder verwijt kan worden gemaakt, nu van een bestuurder van een motorvoertuig extra voorzichtigheid mag worden verwacht.
Alles bij elkaar komt de rechtbank tot de conclusie dat 20% van de schade voor rekening van de voetganger blijft en 80% door de wederpartij moet worden vergoed.
Conclusie
Hoewel de voetganger zelf ook een verkeersfout maakte, moet de wederpartij als gemotoriseerde partij toch 80% van de schade vergoeden. Daarbij weegt mee dat van een bestuurder van een motorvoertuig extra voorzichtigheid mag worden verwacht, terwijl aan de voetganger vanwege haar jonge leeftijd minder snel een zwaar verwijt kan worden gemaakt en zij bovendien aanzienlijk letsel heeft opgelopen.
Zie voor volledige uitspraak Rechtbank Amsterdam 14 augustus 2025, ECLI:NL:RBAMS:2025:5733
Heb je als voetganger letsel opgelopen door een verkeersongeval met een automobilist en vraag jij je af of je daarvoor de ander aansprakelijk kunt stellen en schadevergoeding kan krijgen? Neem dan gerust contact op met De Peel Letselschade Advocaten. Wij helpen je graag verder.
WhatsApp