Is een school aansprakelijk voor onvoldoende ondersteuning bij dyslexie?

Wanneer een leerling met dyslexie start op de middelbare school, rust er een zorgplicht op de school. Die houdt in dat de school passende aanpassingen moet bieden om de leerbelemmeringen van dyslexie zoveel mogelijk weg te nemen. Maar wat als die aanpassingen tekortschieten? De rechtbank Oost-Brabant heeft zich over deze vraag gebogen. Zie Rb. Oost-Brabant 14 februari 2018, ECLI:NL:RBOBR:2018:592 .

Situatie
Een leerling met ernstige dyslexie begon in 2011 op het Pius X-College in de HAVO/VWO-brugklas. Na enige ondersteuning in het eerste jaar verminderde de begeleiding in het tweede jaar. Toen de school in december 2012 afstromen naar een lager niveau als enige optie noemde, verloren de ouders het vertrouwen en plaatsten ze hun zoon na de kerstvakantie op een particuliere school.

De ouders lieten het er niet bij zitten en stapten eerst naar het College voor de Rechten van de Mens, dat oordeelde dat de school te weinig en te laat passende maatregelen had genomen. Daarna volgde een rechtszaak, waarin de ouders stelden dat het Pius X-College haar zorgplicht had geschonden. Hun zoon had daardoor schade geleden, omdat zij genoodzaakt waren kosten te maken voor de overstap naar particulier onderwijs. De school betoogde dat zij wel degelijk zorgvuldig had gehandeld.

Beoordeling aansprakelijkheid
Volgens de rechter is er sprake van een redelijk handelende school als deze school zodanige aanpassingen aanbiedt en toepast die de leerling in staat stellen om de belemmering die de dyslexie met zich brengt, zoveel als mogelijk op te heffen. Het moet daarbij naar maatstaven van redelijkheid mogelijk zijn voor een school om die belemmeringen weg te nemen. Om te onderzoeken of de school deze zorgplicht heeft geschonden, gaat het in op een aantal concrete verwijten van eisers.

• Onvoldoende ondersteuning
  de school bood na het eerste jaar geen actieve begeleiding meer. Dat is in strijd met de zorgplicht; een school mag deze verantwoordelijkheid niet op ouders of leerlingen afschuiven.
• Geen echte extra tijd bij toetsen
  de leerling kreeg niet de voorgeschreven 20% extra tijd ten opzichte van niet-dyslectische leerlingen.
• Geen toetsen in vergroot lettertype
  de school had dit eenvoudig kunnen aanbieden, maar deed dat niet. Dat de leerling er niet zelf om vroeg, maakte dat niet anders.
• Weigeren van regel- of steunkaarten
  deze hadden de leerling kunnen helpen bij grammatica, maar werden afgewezen met een beroep op bovenbouwbeleid. Omdat de leerling nog in de onderbouw zat, vond de rechtbank dit onterecht.

De rechtbank concludeerde aan de hand van voorgaande dat de school haar zorgplicht had geschonden.

Beoordeling schadeposten
De rechter keek vervolgens naar de schade van de leerling en welke in voldoende oorzakelijk verband bestaan tussen het onrechtmatig handelen van Pius X-College en de schade.

• Kosten particulier onderwijs
  – In december 2012 had de school aangegeven dat afstromen naar een lager niveau de enige optie was, waardoor de ouders het vertrouwen verloren. Ze moesten daarom snel een alternatief zoeken en plaatsten hun zoon op een particuliere school, waar hij halverwege het schooljaar kon instromen en zijn achterstand kon inhalen. Omdat deze keuze mede het gevolg was van het handelen van de school, kende de rechtbank de ouders de helft van de kosten voor dit halfjaar toe.
  – Voor het nieuwe schooljaar lag dat anders: de ouders hadden toen voldoende tijd om reguliere alternatieven te onderzoeken. Dat zij toch kozen voor particulier onderwijs, was vooral hun eigen beslissing. De extra kosten hoefde de school daarom niet te vergoeden.
• Studievertraging
  De rechtbank wijst deze vordering af. De leerling heeft binnen de reguliere periode zijn havo-diploma behaald, waardoor er geen feitelijke vertraging is opgetreden.
• Kosten remedial teacher
  De rechtbank wijst ook deze kosten af. Het aanbieden van 1-op-1 begeleiding door een remedial teacher valt niet onder de zorgplicht van de school. Het feit dat de kosten lager hadden kunnen zijn indien de school adequate maatregelen had genomen, werd onvoldoende onderbouwd.

Conclusie
Deze uitspraak maakt duidelijk dat scholen verplicht zijn redelijke aanpassingen te bieden voor leerlingen met dyslexie. Doen zij dat onvoldoende, dan kunnen zij aansprakelijk zijn en de daaruit voortvloeiende schade moeten vergoeden, zoals extra kosten voor particulier onderwijs

Heb je hier vragen over of wil je weten hoe dit in jouw situatie zit? Neem dan gerust contact op met De Peel Letselschade Advocaten. Wij helpen je graag verder.